Wywijasz sie wezowym ruchem.

Diaboliczna pokretnosc.

Lecz ja Ci przypomne O CZYM BYLA MOWA.
Twoje slowa Ci przytocze.


O godzinie 1:29 dzisiaj, 29.11.2014 odpowiedziales Barneyowi.
A Twoja odpowiedz widnieje powyzej.

Wroc wyzej i przeczytaj, sprawdz.

Ja przytocze jej fragment.

Barney zacytowal:

Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.


(....)

A Ty odpowiedziales:

(..) W kwestii którą podkreśliłeś, to chodzi o przebaczenie swojemu winowajcy. Gdyż w przeciwnym wypadku to Bóg tego też nie zrobi


Sprawdz wyzej, w oryginale!
(Ja tutaj przytaczam bez podkreslenia, o ktorym Ty piszesz, wiec sprawdz powyzej)


Nadal utrzymujesz, ze w tych Slowach Panskich "Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane." chodzi o "przebaczenie swojemu winowajcy"?

A tak sam napisales.
Patrz wyzej.

Rozmowa z wezem jest trudna.
Wywija sie wezowym ruchem.
Przyparty do muru zmienia temat i przekreca.
Udajac, ze "chodzi o cos innego".
"Udajac glupiego", ze "nie o tym mowil".
Weza trzeba wiec systematycznie uderzac palka po glowie.
I ciagle przypominac mu skad wyszedl.

Rozumiem że mówiąc:
J 20:22-23 bt "(22) Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! (23) Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane." żartował?

Nie w tym fragmencie.
Zresztą - podobno wyznajesz (niebibliną) zasadę "tylko Biblia". Proszę zatem o dowód biblijny na powyższe twierdzenie (ze szczególnym uwzględnieniem owego, tak przez Ciebie eksponowanego "TYLKO").

Czytaj Biblię by czerpać z niej wiedzę, a nie usiłując wpakować w nią swoje pomysły.

" ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi. Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu."
[Dz 1;8-9]

Jak więc należy rozumieć to wytłuszczone we fragmencie cytowanym przez Ciebie, i tym który ja cytuję ?

Cóż za sprzeczność widzisz? Bo ja żadnej.

Zadałem pytanie jak rozumiesz obdarowanie Duchem Świętym, grupę uczniów i wszystkich wierzących. Chcę poznać Twoje zdanie ?

Zraz, zaraz. Te dwa fragmenty mówią o "nieco" innych sprawach. Dz 1,8-9 odnoszą się do zesłania Ducha Świętego, które miało miejsce w Dz 2,1-4, a nie do przekazania Ducha Świętego, którego apostołowie otrzymali od Chrystusa w J 20,21-23.

Sprecyzuj pytanie. W wielu miejscach jest obdarowanie Duchem Świętym różnych ludzi w różnych celach. W tym w który omawiamy, mamy obdarowanie konkretnych ludzi w konkretnym celu. Co wniesie przypinanie na siłę do tego obdarowania wszystkich, obdarowania Maryi, czy obdarowania pogan?
Tutaj Jezus obdarowuje tych konkretnych uczniów z konkretną misją.

Po prostu w wypowiedzi z J 20;22 " Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego!"
Oraz w Dz 1;8 " gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc"

Duch jest jeden. Lecz raz jest powiedziane do apostołów, a drugim razem do wszystkich wierzących. Podobnie sprawa się przedstawia w tych poniższych tekstach.

"I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie."
[Mt 16-19]
Powyżej zagadnienie rozwiązywania i związywania przedstawione jest personalnie do jednego apostoła. Zaś w poniższym zapisie odnośnie tego samego, powiedziane jest już do wszystkich. Czy wszystkich apostołów, czy wszystkich Jego uczniów. To tę kwestię niech każdy rozważy sam w sercu.
"Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie."
[Mt 18;18]

Uważam że podobnie jest w przypadku grzechów. Bo związywanie to zatrzymanie. A rozwiązywanie to odpuszczanie.

@asertywny - nie możesz sobie dwu zdań wyrywać z różnych miejsc Biblii, mówiących o różnych rzeczach i twierdzić że to to samo. To tak jakbyś wziął
Mt 27:5b bt "[...] poszedł i powiesił się."
Łk 10:37 "Jezus mu rzekł: Idź, i ty czyń podobnie!"
... i wysnuł z tego wniosek, że "Jezus każe nam się wieszać".

Wielokrotnie słyszałem zarzuty przeciw Sakramentowi Pokuty, a w szczególności spowiedzi "usznej" (niektórzy nawet twierdzili, że wymyślono ją... w 13 wieku). Zapraszam na film, na którym omawiam historię tego sakramentu i jego podstawy biblijne.
https://youtu.be/Ra3iqSj7tVY

W zyciu sie nie spowiadalem (i podejrzewam ze nie tylko ja) z tego co w spowiedzi powszechnej nazywa sie "i zaniedbaniem". Moze po angielsku to lepiej brzmi jako "what I have failed to do" co rozumem jako "czego nie zrobilem".
Konkretnie chodzi mi o to ze nie zwrocilem uwagi komus gdy trzeba bylo to zrobic.

Za zaniechaniem stoi coś poważniejszego. Stoją kompleksy (a za nimi pycha), stoi czasem obojętność na drugiego człowieka, złe doświadczenia, bo ktoś mnie wdeptał w podłoże, że raczono mu zwrócić uwagę i tak nie raz. Nauczono, by pilnować tylko swoich spraw i nie interesować się innym człowiekiem i to od dziecka, więc wejdzie w nieuświadomione schematy reagowania. Jeśli upominasz to też jest problem z określeniem granicy po przekroczeniu której należy zostawić człowieka samemu sobie (strzepnąć pył z sandałów). Roztropność podpowiada czy reagować czy nie. Pobudliwość układu nerwowego też odgrywa rolę. Melancholik przetrawi a choleryk wypali natychmiast.
Skutki zaniechania widać dopiero po czasie i bywa, że są niedwracalne.
Rodzice nie zwracają dzieciom uwagi, bo się boją. Dziś boją się także skutków prawnych, bo dziecko może donieść do szkoły, że jest prześladowane przez rodziców i szybko może zostać im odebrane. Rodzice nie reagują, bo boją się, że dorosłe dzieci się od nich odwrócą- nie zbudowali z dziećmi relacji opartych na miłości. W zdrowych rodzinach dzieci mogą nie zmienić postępowania, ale nie zareagują neurotycznie.
Czasem należy dziecku pozwolić poczuć konsekwencje, więc wyznaczyć granicę dokąd będę reagować. I tak winę może przenieść na rodziców, ale rodzic nie da się wpędzić w poczucie winy. Spokojnie wskaże na konsekwencje.
To grzech bardzo nieokreślony, bo wymaga dotarcia do swoich prawdziwych motywacji i ustalenia każdorazowo granic, czyli roztropności. Osoba funkcjonująca na lęku będzie przeginała w obie strony, więc może spowiadać się z zaniechania w spowiedzi powszechnej mając świadomość, że nie jest w stanie na bieżąco ocenić nie tylko sytuacji, ale będzie ją ograniczał lęk. To oznacza, że nie mamy do czynienia z grzechem śmiertelnym.
Można się spowiadać z braku miłości do drugiego człowieka, czyli wg innego schematu. Wyjdzie wówczas niewypowiedziane zaniechanie.

Oj tak, tak.
Znajomy stwierdzil ze rzadko chodzi do kosciola ale duzo sie modli (zamyka sie w swojej komorce zeby go nikt nie widzial). To prawda - w rozmowie i korespondencji mnostwo odniesien do Jezusa i Maryi. Nic sie nie odezwalem a moze trzeba bylo zwrocic uwage na a) przykazanie koscielne, b) rezygnacje z przyjmowania ciala Chrystusa.
Albo czy powiedziec komus ze oszukuje. Lub glosuje na partie ktora popiera aborcje. Zaniedbanie?
Jak napisalas - roztropnosc.

Proste napomnienia niekoniecznie działają na dorosłych ludzi... Nie przekonasz przekonanego o swoich racjach. Trzeba jakiegoś sprytnego podejścia.