Ofiarowanie czy wykupienie?
Łk 2.22-24 Gdy potem upłynęły dni ich6 oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

To dość ciekawe zdarzenie. Albowiem najpierw oddali Bogu Dziecię uznając Jego władzę nad życiem, a następnie wykupili Go ofiarując dwa ptaszki. Podarowali Bogu Go, choć On cały czas stanowił "własność" Ojca. A potem wykupili i odebrali pod swoją władzę rodzicielską. Ale odbierali po to, aby w imieniu Boga Ojca sprawować nad Dzieckiem opiekę. A jednak i tu pewne rozdwojenie, albowiem Bóg dawał Rodzicom wolność w sposobie wychowywania Dziecka. Tego wyjątkowego dziecka, jak też wszystkich pierworodnych we wszystkich rodzinach.

Kolejnym paradoksem jest to, że pomimo całego rytuału Jezus i tak pozostał własnością Ojca. Pozostawał z Nim zjednoczony. I wypełnienie tego zwyczaju nie było konieczne. Sądzę, że uczyniono to z po to, aby publicznie zadeklarować okazać wiarę. Ale głębszy sens tkwi w tym, że Jezus w pełni był człowiekiem. Podlegał wszelkim ludzkim prawom. Także prawom biologicznym. Fizycznie był 100% człowiekiem.

Ważną kwestią jest też to, że Jezus, choć został wykupiony, to sa wykupił swoją Ofiarą nasze zbawienie. Wykupiony s5tał się Odkupicielem.

Różaniec powstał dla tych co pozwalają się prowadzić Bogu. Powoływanie na współczesną biblistykę to samoobrona. To umysł, który walczy, ale zawiesza się, gdy wchodzi w grę relacja i modlitwa. Mamy ateistycznych biblistów i pracujących jedynie metodami historycznymi. Stamtąd żadnych ślubów Maryi nie da się wyprowadzić, bo mamy zapis ogólny i można go komentować jak się chce, łącznie z zawieszeniem logiki. Komentarz żydowski rozumie śluby dziewictwa jako religijne. Abp F. Sheen wspomina o ślubie Maryi. Ks. prof W. Chrostowski komentuje Lb30 jako istotne uzupełnienie dobrowolnych ofiar. To śluby religijne w duchu umartwienia. By nie poszły za daleko w przypadku kobiet ( to już specyfika ówczesnego społeczeństwa) to strażnikami ślubów prawo ustanowiło ojców i mężów. Wyznaczono też granice.

I teraz analogia. Jeśli dzisiaj ludzie ze skomplikowaną sytuacją rodziną chcą jakoś wyprostować swe życie to podejmują ślub czystości. Taki ślub ma charakter religijny. Natomiast Barney autorytatywnie wprowadza myślenie schizofreniczne i zapomina o granicach metody naukowej tych, którzy myślą precyzyjnie w jej granicach lub wypowiadają się o sprawach, którymi się nie zajmowali a zapytano ich o to. BXVI dwa tomy książki o Jezusie rozpoczął od rozdziału: Chrzest Jezusa. Oczekiwano od niego dzieciństwa, więc dopiero trzeci tom o tym traktuje. Podkreślał, że przez większość życia był chrystocentryczny. Maryjność dostrzegł u JPII i się mu udzieliło. Poza tym dodaje, że zawarto w książkach także jego przemyślenia, więc one nie mają wartości naukowej.

Osobiście uważam, że sama grecka treść wersetu Łk 1, 34 jest podstawą do uznania, że Maryja widziała moralną przeszkodę (widzę w tym śłub dziewictwa) w poczęciu dziecka, wynikającą z fizycznego pożycia. Gdy tylko stało się jasne, że fizyczne pożycie nie jest od niej wymagane, wyraziła zgodę na Plan Boga.

Możliwe, że ofiara Bogu córki dokonana przez Jeftego, w tym poświęcenia jej dziewictwa Bogu, jest typologią dziewictwa Maryi (rabin David Kimhi (RaDaK) podał argument, że Jefte ofiarował Bogu córkę (w tym jej dziewictwo i oczywiście wynikające z tego konsekwencje takie jak brak potomka) a ona na ofiarę dobrowolnie się zgodziła. Z tekstu nie wynika jednoznacznie, że to życie córki Jeftego zostało ostatecznie ofiarowane. Proszę też zobaczyć tekst na Opoce Jana Lewandowskiego tutaj). Można również prześledzić rozmowę z Ks. Dr. Christiaanem Kappes'em i Dr. Sebastianem Brock'iem HOLY MARY'S VOW & JEPTHAH'S DAUGHTER. Jefte jest jest postrzegany pozytywnie w Hbr 11, 32, tak jakby domniemana ofiara życia jego córki nie miała miejsca. (W każdym razie tekst dotyczący ofiary córki Jeftego daje mi odczucie, że dziewictwo kobiety jest bardzo dużo warte w oczach Boga, być może tyle co, lub więcej niż życie.)

Nie zdążyłam dokonać edycji tekstu, bo zostałam odwołana do czegoś innego, a tekst już wysłałam. Podam tylko jeszcze link do tekstu o ślubowaniu Jeftego https://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=1147#W29. Przeczytajcie parę razy tekst dotyczący córki Jeftego i przemyślcie, co się działo z Maryją.

Tematem tego wątku jest Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni, a nie dziecinne (i bezpodstawne biblijnie) przekonywanie o ślubach dziewictwa ani o zbrodni Jeffego. Załóżcie odpowiednie wątki, zamiast infantyno-fanatycznej wypowiedzi w niniejszym wątku. Spróbujcie wrócić do tematu wątku. A na tematy, które Was tak bardzo poruszają załóżcie odpowiednie wątki.

Pomyłka

Jefte miał możliwość zmienić swój ślub, gdyż była taka legalna możliwość i rabini o tym wspominają. Nie zrobiłby tego? Jeśli nie, to dlaczego? A może jednak skorzystał z czgoś, co było równoważne, jak poświęcenie życia (ślub dziewictwa córki, na który ona się zgadza). Dlaczego córka Jeftego opłakuje dziewictwo, a nie życie, które ma stracić? Dziewictwo jest gorsze niż życie? Dlaczego jest tyle podobieństw między histrią Maryi a historią córki Jeftego? Ponadto słownictwo w odniesieniu do "nie znania mężczyzy" jest podobne w obu historiach, chociaż Łukasz mógł użyć w odniesieniu do Maryi innych słów. Z jakiej wesji Starego Testamentu mógł korzystać w czasie spisywania Ewangelii? Poza tym Bóg w historii prostuje ludzkie drogi. Gdyby tak nie było, to za Jezusa umarłby ktoś inny, tak jak było w przypadku Izaaka.

przeczytaj tekst. Po prostu.
„Jefte złożył też ślub Panu: Jeżeli spra-wisz, że Ammonici wpadną w moje ręce, wówczas ten, kto [pierwszy] wyjdzie od drzwi mego domu, gdy w pokoju będę wracał z pola walki z Ammonitami, bę-dzie należał do Pana i złożę z niego ofiarę całopalną. "

Córka Jeftego opłakuje że nawet nie zaznała życia małżeńskiego, umiera jako dziewica:
"Nadto rzekła do swego ojca: Pozwól mi uczynić tylko to jedno: puść mnie na dwa miesiące, a ja udam się w góry z towarzyszkami moimi, aby opłakiwać moje dziewictwo. Idź! - rzekł do niej. I pozwolił jej oddalić się na dwa miesiące. Po-szła więc ona i towarzyszki jej i w górach opłakiwała swoje dziewictwo.
Minęły dwa miesiące i wróciła do swego ojca, który wypełnił na niej swój ślub, i tak nie poznała pożycia z mężem. Stało się to następnie zwyczajem w Izraelu, że każdego roku schodziły się na cztery dni córki izraelskie, aby opłakiwać córkę Jeftego Gileadczyka."/Sdz 11, 30-40 BT5/

Gdyby przyjąć jakiś ślub dziewictwa, to by opłakiwała, jakby je straciła...

Biblia Tysiąclecia kwituje to krótkim komentarzem:
"Śmierć bezpotomna była hańbą dla Izraelitek."

Podobnie komentarz USCCB
[Sdz 11,30-40]Pochopne ślubowanie Jeftego i jego tragiczne konsekwencje odzwierciedlają szeroko rozpowszechniony motyw folklorystyczny, najbardziej znany z greckiej historii Ifigenii i jej ojca, Agamemnona. Ofiarowanie dzieci było surowo zabronione przez prawo Mojżeszowe (Kpł 18,21 20,2-5), a gdy pisarze biblijni donoszą o jego wystąpieniu, zazwyczaj potępiają je w mocnych słowach (2Krl 16,3 21,6 Jr 7,31 19,5) W tym przypadku jednak narrator po prostu zapisuje starą historię, nie komentując akceptowalności skrajnego gestu Jeftego. Historia mogła zostać zachowana, ponieważ zawierała wyjaśnienie zwyczaju opisanego w ww. 39-40, zgodnie z którym izraelskie kobiety opłakiwały córkę Jeftego co roku podczas czterodniowej ceremonii.;

Dlaczego Twój poprzedni wpis znikł (ile ich było)?

To ja narobiłam bałaganu. Postaram się to uporządkować.

A ja uważam że opłakuje że będzie do końca życia żyła jako dziewica.

W tamtych czasach dziewictwo miało zupełnie inne znaczenie niż dzisiaj – było traktowane jako bolesny brak potomstwa i wygaśnięcie rodu, dlatego córka Jeftego szła w góry opłakiwać swoje panieństwo, a nie śmierć (Sdz 11, 37). Prawdziwy Bóg brzydził się krwawymi ofiarami z ludzi, więc jej „ofiara” polegała na dożywotnim oddaniu na służbę Bogu w czystości.

Właśnie dlatego trwała decyzja Maryi o zachowaniu dziewictwa była w tamtych czasach tak rewolucyjna – po ludzku oznaczała zgodę na niezrozumienie i marginalizację. Tego nie da się pojąć przez pryzmat chłodnych, ziemskich schematów prawnych, bo ten plan od początku należał do porządku nadprzyrodzonego Ducha Świętego, przed którym teologia klęka w zachwycie, zamiast rozkładać go na chłodne czynniki pierwsze.

Oczywiście, każdy może mieć mniemania, jakie chce, ale takie mniemanie jest wprost sprzeczne z tekstem Pisma.

Dlaczego Izaak Cylkow podaje takie tłumczanie tekstu ze ślubem






Dlaczego prof. Rrbbi Jonathan Magonetw w 12. przypisie tekstu "Did Jephthah Actually Kill His Daughter?" podaje za Abrahamem Ibn Ezra, że Jefta postarał się o miejsce poza miastem dla córki i utrzymanie:



Kogo/czego Jefta mógł się spodziewać, że wyjdzie mu na spotkanie, gdy będzie wracał do swoich po zwycięstwie, jeśli miał tylko jedną córkę? Był bezmyślny, chaotyczny, impulsywny, nie myślący o przyszłości, chciał pozbyć się swojej córki - a jeśli tak, to dlaczego tak się zmartwił, gdy zobaczył córkę?

Dlaczego w wersie z Tysiąclatki

po słowach "i wypełnił na niej swój ślub" jest mowa o nie poznaniu pożycia z mężem" tak jakby tutaj trzeba było dokłądnie jeszcze raz wyjaśnić jaki to był ślub Jeftego, lub raczej jak został on zrealizowany?

To mówi Pismo, nie niektórzy rabini (wybielający Jeftego):
„Jefte złożył też ślub Panu: Jeżeli spra-wisz, że Ammonici wpadną w moje ręce, wówczas ten, kto [pierwszy] wyjdzie od drzwi mego domu, gdy w pokoju będę wracał z pola walki z Ammonitami, bę-dzie należał do Pana i złożę z niego ofiarę całopalną. "

Żeby nie było wątpliwości: