Robisz długie wpisy z długimi cytatami. Nie odpowiedziałeś jednak w ogóle na moje pytania z wpisu z Czerwca 04, 2026 z godziny 14:55.
Możesz proszę krótko i na temat odpowiedzieć na te moje pytania, by dyskusja posunęła się do przodu do jakiś konkluzji?

Co to w ogóle znaczy?

A którego słowa nie zrozumiałeś?

Nie rozumiem całego zdania w całości a nie poszczególnych słów.
Bóg nas sądzi z wyboru w chwili smierci a nie z całego zycia?

Nie. Sąd polega na tym, że wybieramy piekło lub Niebo.
Zszokowany?

"A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki.
Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione.
Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu."(J 3,19-21)

To jest sąd bezwzględnie sprawiedliwy - jak się człowiek ukształtował za życia, tak wybierze.

Janush,

Cały czas Ci odpowiadam, ale Ty zdaje się nie rozumiesz co piszę.

"Żydzi" NIE mogą się zbawić bez Wiary i Chrztu. (nie mowa o obrzędzie, tylko o sakramencie) Bez tego nie należą do Kościoła Katolickiego. Etniczność nic człowiekowi nie daje.

Taki był zamysł Boga, że lepsze jest włączyć ludzi w dzieło zbawienia. Sam nawet Jezus będąc w ciele na Ziemi nie przekonał wszystkich, których spotkał ani z którymi przebywał przez lata, co dowodzi, że nawet długa fizyczna obecność samego Boga i rozmowy z Nim nie nawracają. Bo Łaska dzieje się w niematerii.

Możesz zacząć nowy wątek, dlaczego Bóg uznał, że tak będzie lepiej dla uświęcenia dusz, aby ludzie uczestniczyli jako narzędzia współpracy z Łaską wobec innych. Zwykle to co Bóg robi jest związane z Miłością i walką z Pychą.

Człowiek w każdym momencie życia jest albo w stanie Łaski Uświęcającej albo nie jest. 0 albo 1.
1 - stan Łaski Uświęcającej
0 - brak stanu Łaski Uświęcającej

+++
Św. Tomasz z Akwinu

Łaska, ponieważ naturę przewyższa, nie może być ani substancją, ani formą substancjalną, lecz jest formą przypadłościową samej duszy.
+++

Łaska jest formą przypadłościową istoty duszy.

W takim stanie z tych dwóch w jakim jest człowiek w momencie śmierci, to zostaje utrwalone. Wobec tego może do tego momentu zmienić się nawet w ostatnich chwilach. I Bóg może działać do ostatniej chwili aby doprowadzić człowieka do stanu Łaski Uświęcającej.

+++
Św. Tomasz z Akwinu

Pan Bóg uzdrawia całego człowieka w sposób doskonały, lecz czasem czyni to nagle i od razu, jak to miało miejsce w wypadku świekry św. Piotra, która powstawszy „służyła im", jak to czytamy u świętego Łukasza.
Innym zaś razem, uzdrawia stopniowo, jak owego ślepego, o którym była mowa.

Podobnie w porządku duchowym, niekiedy poruszenie serca człowieka przy jego nawróceniu jest tak potężne, że odzyskuje on od razu doskonale zdrowie duchowe; nie tylko wina zostaje mu odpuszczona, lecz także i wszystkie pozostałości grzechowe znikają, jak to widzimy w wypadku Marii Magdaleny.
+++

Przy czym to "potężne poruszenie serca człowieka" może oznaczać "potężną koncentrację" cierpienia w małym czasie.



Mateusz 8
8 Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie.

Czy sugerujesz tutaj że Bóg nadaje sakramenty sam, bezpośrednio i poza Kościołem?
Tak mam to rozumieć?

Janush,

Już pisałem, że są trzy rodzaje chrztu. Chrzest wody, chrzest krwi i chrzest pragnienia.

Sam kapłan nie ma mocy udzielania Łaski, która działa w istocie duszy, jest szafarzem czyli rozumnym narzędziem Boga.

+++
Św. Tomasz z Akwinu

A r t y k u ł 3
CZY CHRYSTUS JAKO CZŁOWIEK MIAŁ WŁADZĘ POWODOWANIA WEWNĘTRZNEGO SKUTKU SAKRAMENTÓW?

Augustyn pisze: „W sakramentach moc Boża w tajemniczy sposób dokonuje zbawienia”. Lecz moc Boża przysługuje Chrystusowi jako Bogu, a nie jako człowiekowi. A więc Chrystus nie sprawia wewnętrznego skutku sakramentu jako człowiek ale jako Bóg.

Chrystus sprawia wewnętrzny skutek sakramentów i jako Bóg, i jako człowiek, w różny jednak sposób.

Jako Bóg działa w sakramentach jako ich główny sprawca; zaś jako człowiek działa dla wywołania wewnętrznych skutków sakramentów w charakterze przyczyny zasługującej i sprawiającej na sposób narzędzia. Jak bowiem już powiedziano, męka Chrystusa, którą cierpiał w ludzkiej naturze, jest przyczyną naszego usprawiedliwienia przez to, że je wysługuje i sprawia nie na sposób głównej przyczyny działającej, tj. głównego sprawcy, ale na sposób narzędzia, jako że JEGO CZŁOWIECZEŃSTWO JEST NARZĘDZIEM JEGO BÓSTWA, jak to wyżej powiedziano.

Ponieważ jednak to człowieczeństwo jest narzędziem złączonym z bóstwem w jednej osobie, dlatego ma jakieś przewodnictwo i przyczynowość w stosunku do narzędzi zewnętrznych, niezłączonych, którymi, jak widać z powyższych, są szafarze Kościoła i same sakramenty. I dlatego jak Chrystus jako Bóg ma nad sakramentami władzę głównego sprawcy, tak jako człowek ma nad nimi władzę głównego szafarza czyli władzę przewodnictwa.

Polega ona,
1) po pierwsze, na tym, że jak wyżej powiedziano, zasługa i moc Jego męki działa w sakramentach. A ponieważ my włączamy się w moc męki Chrystusa przez wiarę, stosownie do słów Pawłowych: „Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą Jego krwi”, a tę wiarę my wyznajemy przez wzywanie imienia Chrystusowego, dlatego,
2) po drugie, do tej władzy przewodniczej, którą Chrystus ma nad sakramentami, należy to, że sakramenty są święte i uświęcają w Jego imieniu.
3) A ponieważ sakramenty otrzymują moc z ustanowienia, dlatego, po trzecie, do przewodniczej władzy Chrystusa należy, żeby On sam, który dał moc sakramentom, mógł je ustanawiać.
4) A ponieważ przyczyna nie zależy od skutku, ale raczej jest odwrotnie, dlatego, i po czwarte, do przewodniczej władzy Chrystusa należy to, żeby On sam MÓGŁ UDZIELAĆ SKUTKU SAKRAMENTÓW BEZ POSŁUGIWANIA SIĘ ZEWNĘTRZNYM SAKRAMENTEM.
+++

Bóg może udzielać skutku sakramentów bez posługiwania się zewnętrznym sakramentem.

Ani ksiądz ani świecki (który chrzci w razie konieczności) nie jest realnym sprawcą skutków sakramentów. Skutki sakramentów pochodzą wyłącznie od Boga.

Ale nie jest to "poza Kościołem", ponieważ Bóg jest głową Kościoła.

Efezjan 5
23 Chrystus - Głową Kościoła

Kolosan 1
18 I On jest Głową Ciała - Kościoła.

Hebrajczyków 6
Jezus (...) wszedł za nas, stawszy się ARCYKAPŁANEM na wieki na wzór Melchizedeka.

TS7 to już wiem o co ci chodzi: wg Ciebie to sam Bóg decyduje gdzie jest Kościół i kto do niego należy. No OK, takie jest twoje zdanie, szanuję, ale to w zasadzie kończy dyskusję, bo jak z takim czymś można dyskutować. Takie stanowisko, to jest wytrych, który otwiera każde drzwi. Żyd, islamista, buddysta, ateista nawet - każdy może być potencjalnie w Kościele. Fajne stanowisko, takie otwarte, inkluzywne. Natomiast rodzi to bardzo wiele problemów - np problem z zasadnością istnienia hierarchicznego Kościoła, ale chyba nie ma już sensu poszerzać o to dyskusję.

Janush,

Bóg założył Kościół i daje Łaskę, więc oczywiście, że decyduje kto do Kościoła należy. Nie jest to tylko moje zdanie, cytowałem świętego doktora Kościoła Katolickiego i Dogmat z Soboru Trydenckiego. Ty sugerujesz mi, że to moje prywatne zdanie, czym fałszujesz przebieg rozmowy.

Każdy może potencjalnie zostać dołączony do Kościoła, ale wtedy już nie jest Judaistą, Islamistą, Buddystą, ani Ateistą. To nie jest tożsamość na całe życie.

Bardziej precyzyjnie: Były-Judaista, były-Islamista, były-Buddysta, były-Ateista z każdego narodu (w tym "etniczności Żydowskiej") może być w Kościele. To, że może należeć, nie znaczy, że należy, ani że będzie należeć.

Napisałem, że możesz założyć inny temat o tym po co jest hierarchiczny Kościół. Jakie inne problemy widzisz to nie wiem.

On to już powiedział i określił kto przynależy do Kościoła: "Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony"
Ty TS7 i Episkopat i Grzegorz Kardynał Ryś zakreślacie jakiś Kościół szerszy od tego, którego zakreślił Jezus z Nazaretu. Skąd wzięliście taką delegację prawną na takie dodawanie do słów Mesjasza?

W prawie jest tak, że jak jest ustawa czy konstytucja (słowa w Ewangelii) to rozporządzenie ministra (czyli takiego biskupa czy kardynała) tylko może uściślić co to znaczy chrzest i co to znaczy uwierzyć a nie poszerzać Kościół o jakiś większy zbiór ludzi, którzy ani nie są ochrzczeni ani nie wierzą w misję Nazareńczyka.

Proponuję abyś, zanim zaczniesz oskarzać o samowolę, poczytał dokumenty Kościoła.
Na początek proponuję dwa:

• Rz 2,5-16
• Konstytucja dogmatyczna o Kościele https://www.parafia-wierzbnik.pl/dokumenty/konst.pdf (zwłaszcza p. 16).
  To oczywiście nie pierwszy tekst na ten temat, ale mówiący chyba najbardziej dobitnie

Potem porozmawiamy.

Janush,

Chcesz iść w oszczerstwa, że coś poszerzam? Udawać, że nie odpowiedziałem na Twoje argumenty? Dostałeś argumenty z Dogmatów i od Św. Doktora Kościoła. Ignorujesz te argumenty i rzucasz oszczerstwa. Nie widać zainteresowania dyskusją.

1 Tymoteusza 2
3 Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.

2 Piotr 3
8 Niech zaś dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy - bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka - ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia.

Łukasz 23
«Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa».
Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju».

Ciekawe kiedy Św. Dyzma uwierzył i został formalnie ochrzczony.

To rzecz oczywista że Bóg pragnie zbawienia wszystkich, ale to Kościół jest bramą do zbawienia:
"Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują!"


TS7, Ale Mesjasz określił kto jest w Kościele po swoim zmartwychwstaniu, prawo nie działa wstecz, u Boga też.

Znajdę tam Kościół szerszy niż w Markowej Ewangelii 16,16?

Janush,

Podałem Ci argumenty ze źródeł Dogmatycznych oraz z autorytetu Tomasza z Akwinu. Ignorujesz je. Jeżeli nie interesuje Cię kontrargumentowanie, tylko mantrowanie, to nic nie poradzę. Może Ty lekceważysz dogmaty tak jak niektórzy Katolicy.